Monthly Archive

Pierwszy raz widzę, żeby wyszukiwarka Google się zepsuła. Myślałem, że to niemożliwe, ale jednak się myliłem. Obojętnie jakie wyrażenie wpisze, pojawia mi się taki komunikat:

Na należącej do Microsoftu stronie play-fair.pl znajduje się tekst pt “Oryginalny Windows”. Jego celem ma być zachęcenie ludzi do korzystania z legalnego oprogramowania. Jednak czytając to, dochodzę do wniosku, że autorzy piszą o jakimś idealnym związku chłopaka i dziewczyny, a nie o systemie operacyjnym.

“Codziennie pracujesz, uczysz się i bawisz. Nie myślisz o tym, ale wszystko to robisz w jednym miejscu. W środowisku w którym czujesz się jak u siebie. Jest Ci w nim wygodnie, jest bezpiecznie. Dostosowujesz je do siebie, a ono dopasowuje się do Ciebie. Rozumie Twoje potrzeby i zaspokaja je. Poznajecie się i zbliżacie do siebie. Z czasem przestajesz odczuwać granice między sobą, a nim. Stajecie się nierozłączni. Macie do siebie pełne zaufanie. Możecie na sobie polegać. Jesteście wyjątkowi. To z was inni biorą przykład. Jesteście wyjątkową parą, bo jesteście oryginalni.”

Eurowizja to coroczny przegląd, a raczej konkurs piosenek. Jej uczestnicy reprezentują państwa z Europy. Jak zawsze, przedstawiany tam poziom artystyczny nie jest moim zdaniem zbyt wielki. Jednak osobiście podoba mi się jedna piosenka wykonywana przez przedstawiciela Bośni i Hercegowiny Elvira Lakovica Laka i jego siostry, pt “Pokusaj”. Jej atutami jest fakt, iż śpiewana jest w języku ojczystym (a osobiście cenię artystów śpiewających w swoich językach), posiada ciekawą aranżację i wyróżnia się pod względem muzyki na tle konkurentów.

Jeśli się rejestrujemy w jakimś jabberowym transporcie, to po to by z niego korzystać. Ale czasem mamy dziwny kaprys zmienić serwer oferujący tą usługę. Powody mogą być różne; niestabilność, słaba pomoc techniczna (admin nie odpowiada, gdy się go o coś pytamy), albo nagle staje się on płatny (jak to z Chrome się stało). I co zrobić?

Może usunąć go z rostera? Jest to najprostsza metoda, ale nie pomaga. Transport znajduje się na obcym serwerze i on pamięta kto go używa. Usunięcie nic nie pomoże. Po ponownym zalogowaniu transport wykryje, że połączyliśmy się z siecią i znowu się nam pokaże.

To może usunąć go przy pomocy JRU? O coś mądrzejszego, ale dalej nie pomoże. Dlaczego? To samo co wyżej. Transport cały czas nie wie, że już go nie chcemy i będzie się ciągle pchał do naszego rostera.

Dobrym sposobem jest uruchomienie “Przeglądarki usług” w naszym kliencie i w niej wybranie niechcianego transporty. Otworzy się okno rejestracji, w którym będzie znajdował się magiczny przycisk “Wyrejestruj”.

Metoda ta jest dobra, skuteczna i szybka, ale czasem owy przycisk się nie pojawia. Transport Tlena np. nie posiada takiej dogodności. I co teraz? Panikować? Usuwać konto i tworzyć je na nowo? Nie, to nic nie da. Transport nie zostanie poinformowany.

W takiej sytuacji najlepiej skorzystać z opcji wyrejestrowywania w naszym kliencie. Niestety twórcy klientów nie starają się nam ułatwiać życia i nie w każdym uda nam się znaleźć taką funkcję. PSI niestety nie posiada, Gajim tak samo. O Pidginie nie ma nawet co wspominać, bo nie posiada takiej podstawy jak “Przeglądarka usług”. W tym miejscu kończy się lista najpopularniejszych klientów Jabbera. W tym miejscu staje nam z pomocą Miranda IM, a dokładniej rzecz biorąc, to wtyczka do niej o nazwie “jabber.dll”. Przy pomocy tej wtyczki , zaznaczając tylko niechciany transport i klikając “Wyrejestruj” możemy się pozbyć wszystkich niepotrzebnych dla nas bramek.

Jeśli jest jeszcze jakaś metoda to proszę o opisanie jej w komentarzach.

Taką właśnie nosi nazwę jeden z najnowszych spektakli wystawianych na Dużej Scenie Teatru Polskiego w Poznaniu. Autorem tego spektaklu jest Antonio Buero Vallejo, a wyreżyserował go Marek Fiedor. Głównym bohaterem jest hiszpański malarza Francisca Goya. Autor był socjalistą. Napisał swoje dzieło, gdy reżim Francisco Franco osłabł. Jako opozycjonista do ówczesnego ustroju, zawarł w nim dużo aspektów politycznych. Motywem przewodnim jest początek nowej dyktatury oraz przedstawiciele starego pokolenia, którzy są niewygodni dla władzy.

W swojej adaptacji Fiedor, jak sam przyznaje, chciał skupić się jednak na innych aspektach; na starości, wielopłaszczyznowości bohaterów oraz na “głuchocie” ludzi słyszących. Goya został pokazany jako osoba już niesłysząca i stara, na skraju szaleństwa. Nie chce, lub boi się dopuścić do siebie wiadomość, że król uznaje go za swojego przeciwnika. Nie chce opuścić swojego domu. Jest strasznie pewny siebie. W końcu banda młodych, fanatycznych wysłanników nowego ustroju napada na niego i niszczy mu dom.

Tytuł “Gdy rozum śpi, budzą się demony” moim zdaniem można tłumaczyć dwojako. Po pierwsze może oznaczać stan zdrowia Goyi. Jako osoba prawie osiemdziesiąt letnia i głucha od trzydziestu lat, Goya staje na skraju szaleństwa. Słyszy dziwne głosy i szumy. “Rozum śpi” oznacza więc chorobę, a “demony” owe podświadome dźwięki.
Po drugie śpiący rozum może oznaczać upadek pewnej myśli, pokolenia. Jacek Polaczek, odtwórca głównej roli, w pewnym momencie w rozmowie duchownym Duaso, twierdzi, że każde pokolenie o coś walczy i często wygrywa. Z czasem jego idee jednak tracą na swojej wartości i z owego pokolenia wyłaniają się fanatycy, którzy odwracają się przeciwko dawnym, swoim towarzyszą. Ci fanatycy mogą więc oznaczać także tytułowe demony.

Serdecznie wszystkich zapraszam do Teatru Polskiego w Poznaniu na ten spektakl. Naprawdę warto.

Tak właśnie będzie się nazywał nowy album brytyjskiego zespołu britpopowego, a mianowicie Coldplay. Większość ludzi zapewne go zna. Kojarzony jest z takimi przebojami jak “Yellow”, “In My Place” czy “Green Eyes”. Niektórzy w nich widzą nawet następcę U2, choć moim zdaniem są oni jeszcze za młodzi na to miano.

“Viva La Vida” swoją premierę ma mieć oficjalnie 16 czerwca, ale już od kilku dni można posłuchać na Last.fm dwa utwory z tego krążka. Są nimi “Viva La Vida” oraz “Lost?”. Klimatem nawiązują do wcześniejszej twórczości Coldplay. Są spokojne, rytmiczne, melodyjne, w tle da się wyłapać m.in skrzypce. W “Lost?” instrumentem prowadzącym jest fortepian.

Po ich przesłuchaniu mogę stwierdzić, że płyta ta zapowiada się bardzo interesująco.

Dwa lata temu, mi i kumplowi, podczas pisania projektu z programowania przypomniała się pewna melodia z jakieś reklamy, której nie mogliśmy sobie przypomnieć. Nie znaliśmy jej tytułu, więc nie mogliśmy jej znaleźć w sieci. A dzisiaj, przypadkowo oglądając z kuzynem fragmenty Muppetów na YouTube, natrafiliśmy na nią. Okazało się nawet, że w oryginale jest to piosenka tych zabawnych postaci.

Większość religii monoteistycznych, które cieszą lub cieszyły sie popularnością ma cechy wspólne. Wszystkie nawiązują do starych wierzeń Egipskich. W wszystkich Syn Boży narodził się 25 grudnia. W wszystkich prorocy mają podobne nazwiska. Przypadek? A może są to po prostu swobodne interpretacje starych wierzeń, przeniesione przez dawnych kapłanów na współczesny świat? A może wszyscy prorocy chcąc pozyskać więcej wyznawców, bazowali swoje religie na znanych przez wszystkich starych obiektach kultu?

Od początku istnienia ludzie czcili Słońce. Uważali je za istotę boską. Wiedzieli, że z nadejściem dnia będą mogli ujrzeć czyhające na nich w ciemnym lesie zwierzęta, a rośliny rozkwitną. Nocne gwiazdy natomiast skatalogowali w konstelacjach. Krzyż Zodiakalny przedstawia wędrówkę słońca przez 12 najważniejszych dla ówczesnych konstelacji (znaków zodiaku). Odzwierciedla też miesiące, cztery pory roku, przesilenia i równonoce.

W Egipcie bogiem Słońca był Horus. Wszyscy późniejsi Synowie Boży mieli jego cechy. Otóż Horus urodził się 25 grudnia z dziewicy Izydy, która notabene według niektórych źródeł była jego siostrą (ale mniejsza z tym). Jego narodzinom towarzyszyła także gwiazda na wschodzie oraz 3 królowie. W wieku 12 lat pierwszy raz nauczał. Gdy osiągnął wiek 30 lat Anub (Anubis) przeprowadził na nim coś na styl chrześcijańskiego chrztu. Horus posiadał także 12 apostołów z którymi podróżował i uzdrawiał. Został zdradzony i zabity. Po trzech dniach zmartwychwstał.

Czy nie jest to podobna postać do Jezusa? Oczywiście, że tak. A w historii wielu starożytnych kultur można odnaleźć jeszcze nie jedną podobną postać. Choćby Attis z Frygii. Posiada wszystkie te same cechy co Horus. Jego matką była natomiast Nana. Tak samo Indyjski Krishna, Dionizos, Perski Mithra oraz wielu innych.

Ale dlaczego posiadali oni właśnie takie atrybuty? Dlaczego 25 grudnia? Dlaczego 12 uczniów?

Powodem tego jest zapewne astrologia. Otóż 24 grudnia najjaśniejsza gwiazda na niebie, Syriusz, leży w jednej linii z trzema gwiazdami Pasa Oriona, które już w starożytności były nazywane “Trzej Królowie”. Te cztery gwiazdy skazują miejsce wschodu Słońca 25 grudnia. Dlatego trzej królowie podążali za gwiazdą z wschodu.

Imiona prawie wszystkich matek-dziewic rozpoczynały się na literę “M”. Jest tak ponieważ konstelacja Panny była także znana jako “Dziewica Panna”, a starożytnym symbolem panny, była przerobiona litera “M”.
Panna była także reprezentowana z kłosem pszenicy i odnosiła się do “domu chleba” czyli okresu żniw, a tak w dosłownym tłumaczeniu nazywa się miasto בית לחם, znane jako Betlejem.

22 grudnia Słońce osiąga najniższy punkt na niebie. Przez kolejne 3 dni nie zmienia swojego położenia. Przebywa wówczas w sąsiedztwie konstelacji Południowego Krzyża. Dopiero 25 grudnia podnosi się o 1 stopień na północ, czyniąc ten dzień, pierwszym dniem dłuższym, od najkrótszego w roku i zapowiada nadejście wiosny i odrodzenie się życia, czyli ponowną wegetację.
Jako, że często Syn Boży był utożsamiany z Słońce, mówi się, że umarł na krzyżu i zmartwychwstał trzeciego dnia.

12 uczniów oznacza natomiast dwanaście znaków zodiaku. Jest to liczba często powtarzana w Biblii.

Teraz trochę z fizyki. Ruch precesyjny to zjawisko zmiany kierunku obracającego się ciała w przestrzeni. Zakreślana jest wówczas przeważnie powierzchnia stożka. Dotyczy to także Ziemi. Okres pełnego okręgu trwa około 26 tysięcy lat. Okres ten został także podzielony na dwanaście części (er, która każda obejmuje 2150 lat), przez co krzyż zodiakalny może odnosić się także i do niego. Często nazywany jest “Wielkim Rokiem”.

od 4300 p.n.e. trwałą Era Byka, do 1 roku n.e. Era Barana, do 2150 trwać będzie Era Ryby, później nastąpi słynna Era Wodnika.

Niektórzy badacze uważają, Złoty Cielec, którego wielbili Izraelici, gdy Mojżesz zszedł z góry z Dziesięcioma Przykazaniami, z Erą Byka. Mojżesz ma symbolizować nową erę, czyli barana. Dlatego do tera Żydzi trąbią w barani róg. W Persji Mithra także zabił byka. Może to oznaczać zerwanie powiązań z wcześniejszą erą. W Erze Ryby religią przewodnią zostało Chrześcijaństwo. Jezus jest często przedstawiany przy pomocy znaku ryby.

W Ewangelii św Łukasza (22,10) znajduje się następujący fragment: “Odpowiedział im: «Oto gdy wejdziecie do miasta, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie,”. Niektórzy uważają, że może to symbolizować nadejście nowej ery. Osoba z dzbanem oznaczać ma wodnika.

Ponadto wielu religiach pojawia się motyw potopu. Motyw ten pojawia się już w Eposie o Gilgameszu, który był piątym historycznym królem Uruk z pierwszej dynastii.

Motyw otrzymania praw na górze od Boga także powtarza się innych wierzeniach. W Indiach odpowiednikiem Mojżesza był Manu, na Krecie Minos, w Egipcie Mises.

Czy to zbieg okoliczności, czy może chęć pozyskania wiernych, poprzez nawiązywanie do innych wierzeń? A może to wszystkie podobne do siebie postacie, w każdej religii, to jedna i ta sama osoba, której imię i historię lekko przekształcono w taki sposób, aby dopasowała się do danej kultury? A może osoby piszące Biblię celowo chciały tak przedstawić życie Jezusa, aby jeszcze mocniej podkreślić jego prawdziwość? Niestety stu procentowej pewności nigdy nie będziemy mieli. Moim zdaniem wiara to sprawa osobista. Można wierzyć w rzeczy nie potwierdzone naukowo i nie wierzyć w to, co udowadniają naukowcy. Bo w końcu wiara to przekonanie i subiektywne odczucie pewności.